dinsdag 15 september 2009

De Knobbelzwanen zijn weer terug

Dit zijn 'de buren' waarschijnlijk, want ik zag ze weer terug in de lange plas langs de Noordberg. Dat beschouw ik als 'de plas van de buren', d.w.z. het knobbelzwanenpaar dat daar meestal vertoeft, geen jongen heeft, maar wel sociaal omgaat, als een soort suikeroom en -tante fungeert, voor het paar in de grote plas van de Jufferswaard, met 5 jongen vorig jaar (waarvan er 3 overleefden uiteindelijk, voor zover ik weet). Die familie heb ik overigens nog niet terug gezien. Ik ben benieuwd wanneer ik die weer mag begroeten en vooral: met hoeveel komen ze terug naar de grote plas. Zullen de drie jongen weer mee terug komen en zullen ze dan gaan overwinteren in de beek. Of zal alleen Zagga dat doen?


Dat Zorro terug was wisten we dus al. Sinds de eerste keer dat we hem zagen na onze vakantie hebben we hem nog een enkele keer gezien, maar steeds was hij maar even aanwezig en ook 'slapend' aanwezig. Alsof hij lag te wachten op de terugkeer van zijn 'geliefden', de knobbelzwanen.

Ja en dat 'slapend' aanwezig zijn heeft natuurlijk te maken met het uur van mijn wandeling, meestal na het middageten. Maar dat 'slapen' is niet meer dan een rusthouding aannemen, want hij is zo alert als wat. Op de plek waar hij dezer dagen steeds te vinden is 's middags, is hij van tamelijk dichtbij te benaderen, een meter of 20. Ik roep hem dan steeds:"Kom maar". Hij verwaardigt zich dan, zeg na 10 minuten, wel 'n keertje om die lange nek uit te strekken, maar gaat daarna onmiddelijk verder met slapen in deze 'ooievaarshouding'. Haast ondenkbaar dat dit een rusthouding is die hij uren kan volhouden. En dat terwijl er vandaag toch best wat wind is. Ik zou zeggen ga lekker liggen dobberen in plaats van deze rare balans te zoeken van dat grote horizontale lijf op die ene poot. Raar beest!

Vandaag vloog hij pal over mijn hoofd van de grote plas naar het moeras in de Heelsumse beek. Het was avond, dus wellicht overnacht hij daar. Altijd vreemd om zijn klein piepend geluidje te horen. Dat past helemaal niet bij zo'n machtige grote vogel. Helaas is de foto niet goed scherp (weinig licht, dus lange sluitertijd), maar ik ben er wel blij mee. Je ziet hier wel heel erg goed hoe veel witte veren hij verbergt als hij gewoon rondzwemt. Wat een prachtig dier!

Ik ben blij dat hij nog leeft, want er zijn na die warme periode veel eenden (en vooral veel karpers) dood gegaan in de grote plas in de Jufferswaard. Waarschijnlijk is door het warme weer het water zo lang en zo veel opgewarmd geweest dat zich een ongunstige bacterieontwikkeling (botulisme?)heeft voorgedaan, waardoor vissen en ook andere dieren het loodje hebben gelegd.

Het meest dramatisch vond ik wel de dood van een van de ouders van een Nijlganzennest met 6 piepkleine kuikens. Hij lag dood vlakbij de plek, waar ik ook 1 van de bergeendenkuikens voor het laatst levend zag (zie 11 juli) en waar ik ook al eerder een dode eend en diverse dode karpers had gezien. In de weken daarna verdwenen een voor een ook deze nijlganzenkuikens. Er waren er de laatste keer dat ik ze zag nog maar 2 over, en een ouder dus. Dat is intussen weer zo'n week of 3 geleden. Aan de Rijn bij de monding van de Heelsumse beek zag ik vandaag een moeilijk te identificeren nijlgans. Wellicht was het toch 1 van die 2 kuikens, inmiddels 'groter dan een eend maar kleiner dan een nijlgans'. Ik vond het exemplaar wat klein en vaal van kleur.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten